×
تماس با ما
 
×
درباره ما
وب‌سایت عکس رضوی به عنوان یکی از وب‌سایت‌های پورتال جامع آستان قدس رضوی با هدف اطلاع‌رسانی اخبار و رویدادهای حرم مطهر، مشهدالرضا(ع) و فعالیت‌های آستان قدس رضوی به عموم مردم در قالب عکس و گزارش تصویری ایجاد شده است.
این وب‌سایت دارای بخش‌های گزارش تصویری، حرم مطهر، فوکوس، چند سطر عکس، تصاویر قدیمی، مشهدالرضا(ع)، نفایس، نگارخانه و زیارت مجازی می‌باشد.
«عکس رضوی» با توجه به حوزه‌های فعالیتش می‌تواند منبع تصویری مهمی برای شیفتگان و دلدادگان آستانه حضرت شمس‌الشموس(ع)، عکاسان هنری و خبری، علاقه‌مندان به تاریخ معاصر، طراحان گرافیک و نویسندگان باشد.
امکانات و خدماتی چون زیارت مجازی حرم مطهر رضوی، عکس‌های باکیفیت و بنرهای گرافیکی در ابعاد مناسب از خدماتی‌ست که این وب‌‍‌سایت به مخاطبان خود ارائه می‌دهد.
 
خبرخوان
 
ارزش یک عمر دارد ساعتی در این حرم
.

ارزش یک عمر دارد ساعتی در این حرم

ثانیه ها گم می شوند در ملکوت سرای مصفایت و واژه ها رنگ می بازند در جوار گلدسته های طلایت ای رئوف بی منتها
.
شرقی ترین شکوه طلایی
.

شرقی ترین شکوه طلایی

در آسمان ها همه تو را می شناسند
.
هرچه دارم از تو دارم
.

هرچه دارم از تو دارم

ای صفای قلب زارم
.
یا ثامن الحجج
.

یا ثامن الحجج

ایستاده ام مقابلش و به خورشید سلام می دهیم، سلامی همیشگی، از ازل تا ابد، السلام علیک یا رئوف
.
 
 
 
 
بیشتر
یادگار پهلوانان دیروز

یادگار پهلوانان دیروز


در مؤسسه کتابخانه و موزه ملی ملک، بازوبندی نگهداری می‌شود که بی‌گمان در روزگاری نه چندان دور به پهلوانی صاحب نام تعلق داشته است. پهلوانی که زورآوری و قدرت شگفت‌انگیز خود را در انجام کارهای خیر و خداپسندانه به کار گرفته بوده است. شاید هم بواسطه به خاک مالیدن حریفان در گود کشتی، این بازوبند بر بازویش بسته شده است.
ده‌ها احتمال و شاید می‌توان گفت و حکایت‌های کوتاه و بلند بسیاری را برای آن نقل کرد، اما تردیدی نیست که حاج حسین آقا ملک این بازوبند ارزشمند را همچون دیگر گنجینه‌های بی‌بدیل خود، وقف بارگاه امام مهربانی‌ها کرده است و مؤسسه ملک را موظف به پاسداری از این میراث ملی.
البته این اثر نفیس، تنها یک بازوبند نیست بلکه جاقرآنی نقره حکاکی شده به خط نسخ نیز محسوب می‌شود. به عبارتی این بازوبند از سه قسمت تشکیل شده است و در وسط آن یک جاقرآنی هشت ضلعی قرار گرفته که درب آن توسط لولایی به این اثر نفیس متصل می‌شود. بر روی این درب نوشته و تزئیناتی نیز وجود دارد. دو طرف آن دو ترنج است و هر سه قسمت توسط بندی چرمی بهم متصل می‌شوند. بر روی ترنج‌ها، تزئینات گیاهی و نوشته «یا قاضی الحاجات» حک شده است.
اگرچه امروزه نیز به برخی مدال‌آوران ورزش کشتی و پهلوانی نیز بازوبند پهلوانی اهدا می‌شود، اما این بازوبند بدلیل قدمت تاریخی آن دارای اهمیت و ارزش خاصی است. در واقع، این بازوبند با 30 سانتی‌متر طول و 50 سانتی‌متر عرض منسوب به عصر صفوی است.
بازوبندی‌هایی با این پیشینه تاریخی، شما را می‌برند به دوران پهلوانان بزرگ ایرانی. به روزهایی که پهلوانان، گروهی از عیّاران ایران زمین شناخته می‌شدند و انجام ورزش‌هایی چون کشتی، رزم با فیل، تیراندازی و نیزه‌بازی در میان آن‌ها مرسوم بوده است.
از سویی دیگر، این بازوبند به دلیل داشتن جاقرآنی، ممکن است وسیله‌ای برای تعویذ، یعنی دعا خواندن و حرز آویختن بر آدمیان، جانوران یا اشیا به منظور محافظت از آن‌ها بوده باشد. به عبارتی احتمالاً انواع ادعیه و آیات قرآنی بر روی کاعذ، چرم، پوست، پارچه و فلز نوشته می‌شده و در آن قرار می‌گرفته است.
در پایان، نمی‌توان بطور یقین گفت که این بازوبند چه کاربردی در دوران اجداد ما داشته است، اما شکی نیست به عنوان یک اثر فاخر و بی‌نظیر می‌توان آن را در مؤسسه‌ای که در زیر پرتو آستان قدس رضوی فعالیت می‌کند، مشاهده کرد و دل را روانه پهلوانان دیروز کرد. پهلوانی چون پوریای ولی و تختی...

آرزو مستأجر حقیقی
 
 
 
بیشتر
قبرستان قدیمی

قبرستان قدیمی

قصه‌ای کهن از یک قبرستان قدیمی
عبدالله قاجار، عکاس بنام و مشهور عصر قاجاریان، با عکسی مربوط به یک قرن پیش که از حوالی حرم مطهر میهمان چشم‌های‌مان کرده، ما را به سال‌های دور و درازی می‌برد که حکایتی طولانی در دل دارد. به قبرستانی کهنه که شاید نامش را از اهالی قدیمی محله‌های خیابان طبرسی شنیده باشید؛ قبرستان قتلگاه.

این قبرستان، امروز وجود ندارد ولی در سابق از مقابر معروف مجاور آستان مقدس رضوی بوده است. محل آن در قسمت شمالی بقاع متبرکه بوده و تا دهه‌ی پنجاه نیز در محدوده‌ی فلکه‌ی بزرگ حضرت قرار داشته است و دور آن را نرده‌ی آهنی کشیده بودند. اکنون با کمی دقت می‌توان دید که مقبره‌ی مرحوم امین‌الاسلام، فضل‌بن‌حسن طبرسی در این قبرستان بوده و حالا در کنار خیابان نوقان قرار دارد. این مقبره را باید تنها یادگار بدانیم از قبرستانی که نامش را بردیم.

در قدیم این قبرستان را غسلگاه می‌نامیده‌اند و معتقد بوده‌اند امام رضا(ع) را در این مکان غسل داده‌اند و بعد از این در محاورات عوام به قتلگاه تبدیل شده است. جالب است که مؤلف منتخب‌التواریخ نیز در این باره نوشته است: «از هنگامی که ازبک‌ها در این محل گروهی را به قتل رسانیده‌اند این مکان به این نام مشهور شده و از آن زمان به خاطر کشتار مردم مشهد به قتلگاه نام گرفته است.»

اما آن‌که در قدیم آنجا را غسلگاه می‌دانسته‌اند و به این نام شهره بوده شاید دور از حقیقت نباشد. چراکه وسعت باغ حمیدبن قحطبه که امام را در آن‌جا به شهادت رسانیده‌اند حدود یک میل در یک میل نوشته‌ شده و احتمال می‌رود امام را در گوشه‌ای از آن باغ غسل داده باشند و بعد مردم، آن‌جا را به همین نام از یک‌دیگر نقل کرده‌اند.

قبرستان قتلگاه به علت مجاورت با اماکن متبرکه اهمیت زیاد دارد. طوری‌که شخصیت‌های بزرگ و مشهوری مانند طبرسی را در آن‌ به خاک سپرده‌اند. در کتب رجال و تواریخ مربوط به مشهد مقدس و ناحیه‌ی طوس، از افراد زیادی نام برده شده که در این مقبره دفن شده‌اند.

اما درباره این‌که چرا اکنون از این قبرستان اثری نیست؛ باید گفت در تحولاتی که زمان رضاشاه پهلوی در مشهد مقدس انجام و فلکه‌ی سابق طرح‌ریزی شد، قبرستان قتلگاه را تعطیل کردند و از دفن اموات در آن جلوگیری نمودند. طوری‌که مطلعان اظهار می‌کنند مقداری از قبرستان در داخل فلکه‌ی حضرت سابق قرار گرفته بود و قسمت باقی‌مانده‌اش محصور شده و دیواری بلند پیرامونش کشیده شد و به صورت باغی درآمد که در سال‌های 1308 تا 1312 یعنی زمان تولیت محمد ولی‌خان اسدی به باغ رضوان معروف شد. این نام را متصدیان آن روزِ آستانه بر این مکان نهادند و هیچ‌ سابقه‌ی تاریخی ندارد.

***
این عکس قبرستان، از عبدالله قاجار و متعلق به سال 1271 هجری خورشیدی است. عکس‌های دیگری نیز از این قبرستان و باغ رضوان، در مرکز اسناد آستان قدس رضوی موجود است که علاقه‌مندان می‌توانند با مراجعه به مرکز اسناد واقع در بنیاد پژوهش‌های آستان قدس رضوی(جنب ورودی شیخ طبرسی) آن‌ها را مشاهده کنند.

متن: فائزه موسوی

 
 
Guest (aqrguest)