×
تماس با ما
 
×
درباره ما
وب‌سایت عکس رضوی به عنوان یکی از وب‌سایت‌های پورتال جامع آستان قدس رضوی با هدف اطلاع‌رسانی اخبار و رویدادهای حرم مطهر، مشهدالرضا(ع) و فعالیت‌های آستان قدس رضوی به عموم مردم در قالب عکس و گزارش تصویری ایجاد شده است.
این وب‌سایت دارای بخش‌های گزارش تصویری، حرم مطهر، فوکوس، چند سطر عکس، تصاویر قدیمی، مشهدالرضا(ع)، نفایس، نگارخانه و زیارت مجازی می‌باشد.
«عکس رضوی» با توجه به حوزه‌های فعالیتش می‌تواند منبع تصویری مهمی برای شیفتگان و دلدادگان آستانه حضرت شمس‌الشموس(ع)، عکاسان هنری و خبری، علاقه‌مندان به تاریخ معاصر، طراحان گرافیک و نویسندگان باشد.
امکانات و خدماتی چون زیارت مجازی حرم مطهر رضوی، عکس‌های باکیفیت و بنرهای گرافیکی در ابعاد مناسب از خدماتی‌ست که این وب‌‍‌سایت به مخاطبان خود ارائه می‌دهد.
 
خبرخوان
 
یا غریب الغربا
.

یا غریب الغربا

هر که مرا زیارت کند٬ در حالی که حق و طاعت مرا که خدا بر او واجب کرده بشناسد٬ من و پدرانم در روز قیامت شفیع او هستیم٬ و هر که ما شفیع وی باشیم نجات یابد. وسائل الشیعه :5/436
.
تعویض پرچم
.

تعویض پرچم

مراسم ویژه تعویض پرچم گنبد مطهر در نهمین روز از دهه کرامت رضوی و در آستانه شب میلاد هشتمین امام همام حضرت رضا(ع)
.
مراسم صفه
.

مراسم صفه

قرآن خوانی و مدیحه سرایی اهل بیت هر روز صبح و شام در رواق دارالسلام با نوای خوش خادمان بارگاه منور رضوی
.
شرح عاشقی
.

شرح عاشقی

حال و هوای زائران حرم دوست در ایام دهه کرامت
.
 
 
 
 
بیشتر
سکه نقره ولایتعهدی امام رضا(ع)

سکه نقره ولایتعهدی امام رضا(ع)

سکه نقره ولایتعهدی امام رضا(ع) در مؤسسه ملک
یادگاری فلزی کوچک
تاریخچه شکل‌گیری سکه بر می‌گردد به زمانی که بشر تصمیم گرفت برای داد و ستد خود فلزات را با نقش و خطی بیاراید. آخر در ایام کهن از پاره فلزات برای مبادلات تجاری استفاده می‌شد و بتدریج فلزات به شکل سکه‌ در آمدند و هر دیار و سرزمینی صاحب سکه‌های خاص خود شد. سکه‌هایی که بی‌شک با تغییرات سیاسی و اجتماعی آن سرزمین، نقش و نگاری دیگر به خود می‌گرفتند. در سرزمین کهن و تاریخی ایران نیز انواع سکه‌های مختلف که هر کدام تاریخ زمانه یک سلسله و دودمان را روایت می‌کنند، وجود دارد. سکه‌هایی که با عنایت مجموعه‌داران و علاقه‌مندان راهی موزه‌های مختلف شدند و در پشت ویترین‌های شیشه‌ای جاخوش کردند. دایره‌های فلزی کوچک که گاه برق فلزشان بیشتر از طرح و نگارشان به چشم می‌آید. چرا که در گذشته از فلزات گران‌قیمتی چون طلا و نقره جهت ضرب سکه استفاده می‌شد.

در این میان، در مؤسسه کتابخانه و موزه ملی ملک که یادگار حاج حسین آقا ملک از واقفان بنام آستان قدس رضوی است، سکه‌هایی نگهداری می‌شود که ارزش تاریخی بسیار دارند. زیرا این سکه‌های طلا و نقره در زمان ولایتعهدی امام رضا(ع) ضرب شدند. در حقیقت امام هشتم(ع) به اصرار مأمون عباسی در سال 201 هجری قمری از مدینه به خراسان آمدند و به اکراه ولایتعهدی وی را قبول کردند. همزمان با این واقعه تاریخی، به نام آن حضرت در سرزمین‌های اسلامی، سکه‌هایی ضرب شد که در حال حاضر تعداد اندکی از آن‌ها در مؤسسه کتابخانه و موزه ملی ملک و همچنین گنجینه سکه موزه مرکزی آستان قدس رضوی در حرم مطهر رضوی نگهداری می‌شود.

یکی از این قطعه سکه‌ها، سکه نقره‌ای است که در سال 202 هجری قمری توسط وزیر ایرانی «مأمون» به نام «ذوالریاستین فضل بن سهل» ضرب شده است. این قطعه سکه دارای وزن 80/2 گرم و قطر 6/2 سانتی‌متر است و متونی به زبان عربی بر روی سکه، حاشیه‌ها و پشت آن به چشم می‌خورد.

بطور مثال بر روی سکه عبارت‌های «الله، محمد رسول الله، المأمون خلیفه الله مما امر به الامیرالرضا ولیعهد المسلمین علی بن موسی بن علی بن ابی طالب و ذوالریاستین» و در حاشیه آن «محمد رسول الله ارسله بالهدی و دین الحق لیظهره علی الدین کله و لوکره المشرکون» حک شده است. بر پشت سکه نیز عبارت «لا اله الا لله وحده لا شریک له، المشرق» و در ‌ای آن «الله الامر من قبل و من بعد و یومئذ یفرح المؤمنون بنصر الله» و «بسم الله ضرب هذا الدرهم بمدینه اصفهان سنه اثنی و مأتین» نوشته شده است.

اسناد تاریخی حکایت از آن دارند که سکه‌های ولایتعهدی حضرت ثامن الحجج علی بن موسی الرضا(ع) در شهرهای مرو، سمرقند، فارس، اصفهان، محمدیه(ری) و نیشابور در فاصله سال‌های 202 تا 204 ه. ق ضرب شده‌اند. بی‌شک این دایره‌های کوچک فلزی، یادگاری‌های ارزشمندی هستند از دوران گذشته. یادگاری‌هایی که هر ایرانی مسلمان را به یاد غریبی شمس الشموس می‌اندازد. به یاد روزگاری که نامردان زمانه با انگور زهرآلود امام هشتم(ع) را به شهادت رساندند.

متن: آرزو مستأجر حقیقی

 
 
 
بیشتر
درب نقره ورودی از ایوان مسجد گوهرشاد به ضلع جنوبی دارالحفاظ

درب نقره ورودی از ایوان مسجد گوهرشاد به ضلع جنوبی دارالحفاظ

گاهی دلت می‌خواهد سفر کنی. سفری کوتاه تا روحی دوباره در وجودت دمیده شود و لبخندی کوچک بر گوشه لبت کاشته شود. سردرگم می‌مانی که بار سفر به کجا ببندی، که ناگهان به یاد پناه بی‌پناهان، امام خوبی‌ها می‌افتی. خودت را سرزنش می‌کنی که چرا زودتر به یاد غریب الغربا نیفتادی. آماده سفر می‌شوی و خودت را می‌رسانی روبروی گنبد طلایی امام مهربانی‌ها. چشم‌هایت را می‌بندی و با چشم دل همه چیز را نظاره می‌کنی. دلت آرام می‌گیرد و شوری معنوی در جان و دلت خانه می‌کند. نجواهایت و اشک‌هایت که تمام تمام می‌شود تازه چشمت به صحن و سرای شمس الشموس می‌افتد. به رواق‌ها و ایوان‌ها. به کاشی‌های رنگین و آینه‌های درخشان. از صحنی به صحن دیگر، از رواقی به رواق دیگر می‌روی و در کنار دری می‌ایستی تا نفسی تازه کنی، اما فقط خیره می‌مانی به نقش و نگار در. دری که نشان از اخلاص هنرمندی دارد. هنرمندی که به عشق ضامن آهو شب‌های متوالی در کارگاهی دور یا شاید نزدیک چشم بر هم ننهاده و فقط قلم‌زده تا اثری لایق بارگاه انیس النفوس خلق کند؛ تا بتواند پیشکش کوچکی به آستان حضرت دوست تقدیم کند. دوباره خوب اطرافت را نگاه می‌کنی و تازه متوجه می‌شوی که چه راحت از کنار درب‌های منقوش حرم مطهر گذر کرده‌ای. درهایی که برخی حکایت‌های تاریخی جالبی همراه خود دارند. در امید دانستن این حکایت‌ها، راهی کتابخانه می‌شوی. کتاب‌ها را ورق می‌زنی و تازه در می‌یابی که بسیاری از این حکایت‌ها و داستان‌ها، در هیچ کتاب و طوماری مکتوب نشده و از این درها فقط نامی مانده است. نامی که فقط مکان قرارگیری آن‌ها را نشان می‌دهد. دری همچون «درب نقره ورودی از ایوان مسجد گوهرشاد به ضلع جنوبی دارالحفاظ».

در واقع، در منابع تاریخی از درهای نفیس بسیاری در بقعه و رواق‌های حرم نام برده شده است. درهایی از جنس چوب، نقره و طلا. درهایی که منبت‌کار و قلم‌زنی هنرمند بر روی آن‌ها طرحی بی‌بدیل حک کرده است. بطور مثال از عهد قاجار به بعد درهای زرین و سیمین نفیسی در مجموعه آستان قدس نصب شده است. درهای دوره قاجار عمدتاً دارای روکشی از نقره بوده که بیشتر آن‌ها در دوره پهلوی با درهای مطلای قلمکاری تعویض شده است.

همچنین از آنجایی که رواق دارالحفاظ در جنوب حرم قرار گرفته است و ضلع جنوبی آن به ضلع شمالی مسجد گوهرشاد اتصال دارد و از یک در از مسجد به حرم رفت و آمد می‌کنند، پس بی‌تردید به دلیل اهمیت فراوان این مسیر، چنین در زیبایی بویژه از جنس نقره برای اتصال این دو مکان که قدمتی دیرینه دارند، باید ساخته شده باشد. در حقیقت، بنای دارالحفاظ از ابنیه‌ و رواق‌هایی است که بوسیله گوهرشاد آغا همسر میرزا شاهرخ پسر امیر تیمور گورکانی ساخته شده و تاریخ بنای آن به اوائل قرن نهم هجری برمی‌گردد. در هر حال این در از جمله درهایی است که دیدن عکس آن نیز هر بیننده‌ای را مجذوب این اثر زیبا که در سرزمین خورشید به یادگار مانده است، می‌کند.

متن: آرزو مستاجر حقیقی



 
 
Guest (aqrguest)