×
تماس با ما
 
×
درباره ما
وب‌سایت عکس رضوی به عنوان یکی از وب‌سایت‌های پورتال جامع آستان قدس رضوی با هدف اطلاع‌رسانی اخبار و رویدادهای حرم مطهر، مشهدالرضا(ع) و فعالیت‌های آستان قدس رضوی به عموم مردم در قالب عکس و گزارش تصویری ایجاد شده است.
این وب‌سایت دارای بخش‌های گزارش تصویری، حرم مطهر، فوکوس، چند سطر عکس، تصاویر قدیمی، مشهدالرضا(ع)، نفایس، نگارخانه و زیارت مجازی می‌باشد.
«عکس رضوی» با توجه به حوزه‌های فعالیتش می‌تواند منبع تصویری مهمی برای شیفتگان و دلدادگان آستانه حضرت شمس‌الشموس(ع)، عکاسان هنری و خبری، علاقه‌مندان به تاریخ معاصر، طراحان گرافیک و نویسندگان باشد.
امکانات و خدماتی چون زیارت مجازی حرم مطهر رضوی، عکس‌های باکیفیت و بنرهای گرافیکی در ابعاد مناسب از خدماتی‌ست که این وب‌‍‌سایت به مخاطبان خود ارائه می‌دهد.
خبرخوان
 
یا سیدالساجدین
.
یا سیدالساجدین
نظر کردن مؤمن به صورت برادر مؤمنش از روی علاقه و محبّت عبادت است.‏
.
حسین بن علی بن ابیطالب(ع)
.
حسین بن علی بن ابیطالب(ع)
رستگار نمی شوند مردمی که خشنودی مخلوق را در مقابل غضب خالق خریدند.
.
محمد رسول الله(ص)
.
محمد رسول الله(ص)
تا نام تو برده می‏شود، چراغ ‏های صلوات، در جان لحظه ‏ها فروزان می‏شوند. تا فضیلتی از تو گفته می‏شود، دل‏ها از بوی گل محمدی زنده می‏شوند...
.
بهارانه
.
بهارانه
کدام فصل از فصل های سال و چه ماهی جز اردیبهشت بهشتی را میتوان یافت که سبزی تازه چمن و سرخی دلنشین گل، اینطور جلوه گری کند به زمین...به آسمان ...و به رهگذران پارک ملت مشهد در یک ظهر دلچسب بهاری.
.
 
 
 
 
 
بیشتر
گلدسته‌های شرقی و غربی و ایوان ولی عصر
گلدسته‌های شرقی و غربی و ایوان ولی عصر
واژه «گلدسته» در لغت به دسته‌ای از شاخه‌های گل گفته می‌شود که به یکدیگر بسته شده باشند. گلدسته از مهم‌ترین عناصر معماری اسلامی بوده و تداعی‌کننده عبادت است. گلدسته‌ها با توجه به زمان و مکان، از نظر فن معماری و تزیینات و حتی مواد و مصالح به کار رفته در ساخت آن ها با هم تفاوت دارند. از مجموع 12 گلدسته در حرم مطهر رضوی، 4 گلدسته در صحن جامع رضوی قرار دارد که اجرای طرح آن در دوره مدیریت مهندس مهدی عزیزیان به تحقق پیوسته است.
این گلدسته‌ها در سردرهای شرقی و غربی صحن جامع رضوی کاملا قرینه با هم ساخته شده اند. هر کدام از این گلدسته ها 57 متر ارتفاع دارد که در زمره معماری جدید حرم محسوب می‌شوند. زیربنای سردرشرقی، 23410 متر مربع و سطحی حدود 4682 مترمربع را در برگرفته است. سردر غربی نیز دارای زیربنای 21865 مترمربع است که سطحی حدود 4373 متر مربع را شامل می‌شود. ورودی سردر شرقی صحن جامع، «باب الکو�ر» و ورودی سردر غربی، «بابت الغدیر» نام دارد.
همچنین گفتنی است ایوان ولی‌عصر در ضلع جنوبی صحن جامع قرار دارد و به دلیل اهمیت ضلع قبله، ایوان و گلدسته‌های ولی‌عصر بزرگتر از دو ایوان دیگر ساخته شده‌اند. ارتفاع دو گلدسته ایوان ولی‌عصر که به سرپرستی مهندس مهدی عزیزیان اجرا و به بهره برداری رسیده، 70 متر است. همچنین مصالح این گلدسته‌ها، از جنس بتن مسلح – فلزی و نمای آن با سنگ و کاشی و معرق کاشی و آجر معلقی تزیین شده است.



 
 
 
بیشتر
دوکفه‌ای‌های غلافی‌شکل
دوکفه‌ای‌های غلافی‌شکل
محمدسعید فواد وهبه یکی از شیعیان کشور سوریه است که در سال 1364 برای زیارت به مشهد آمده بود. این زائر پس از بازدید از موزه‌های آستان قدس اظهار کرد مجموعه‌ی بی‌نظیری از صدف‌ و حلزون‌ دارد و مایل است آن‌ها را به آستان قدس رضوی اهداء کند. او این مجموعه را که شامل 1282 قطعه موجودات دریایی بود با هزینه شخصی خود به دفتر آستان قدس رضوی در تهران ارسال کرد. این اشیاء از آن‌جا به اداره‌ی موزه‌ها در مشهد منتقل شدند تا پس از تحویل و تهیه‌ی اتیکت و مشخصات، در طبقه همکف موزه قرآن به صورت نمایشگاه موقت به معرض نمایش گذاشته شوند. نمایشگاه با استقبال بی‌نظیر بازدیدکنندگان مواجه شد و به خاطر همین توجه زیاد علاقه‌مندان، با افتتاح موزه‌های نقاشی، سلاح، نجوم، ساعت و ظروف در تاریخ هشتم تیر ماه 1378 هم‌زمان با میلاد با سعادت پیامبر عظیم‌الشان اسلام، حضرت محمدبن‌عبدالله(ص) و امام جعفر صادق(ع) بخشی از طبقه‌ی اول ساختمان مرکزی با وسعت حدود 457 متر مربع به موزه‌ی صدف اختصاص یافت.

از آن سال تاکنون بنا بر سنت حسنه‌ی وقف، اهداکنندگان دیگری از سواحل ایران از جمله دکتر محمدفرهاد رحیمی، بهروز اسلامی، عبدالله میرشکاری، علیرضا رضائی، محمدابراهیم کریم‌زاده تربتی، ناصر درمحمدی، محسن پیل‌پای، رضا مؤمنی‌فرد، سیدمحمد حسنی‌نیا، ابوالفضل عیدیان، مرتضی کوشک‌باغی و... جانوران دریائی تاکسی‌درمی شده و مجموعه‌های دیگری از صدف و حلزون را تقدیم موزه‌ی آستان قدس رضوی کرده‌اند که با توجه به اهدائی‌های واقفان در زمینه‌ی موجودات دریایی نام این موزه به موزه‌ی آبزیان تغییر یافت.

این موزه شامل دو بخش نرم‌تنان و موجودات دریایی تاکسی‌درمی است. در بخش نرم‌تنان از مجموع 1282 قطعه اهدایی محمدسعید فؤاد وهبه حدود 400 قطعه از گونه‌های مختلف صدف و حلزون و نمونه‌های دیگری از سایر اهداکنندگان به نمایش درآمده و در بخش موجودات دریایی تاکسیدرمی نیز قطعاتی چون مومیایی ماهی شیطان دریا، ماهی فوگل، سفره‌ماهی، مارماهی، انواع کوسه‌ماهی، لابستر، مادر میگو(ام‌الروبیان)، بچه تمساح، لاک‌پشت، اسبک دریایی، ستاره دریایی، مرجان، اسفنج و... به نمایش درآمده‌اند که از نظر علمی و زیست‌شناسی بسیار مورد توجه‌اند.

و اما تصویری که از این گنجینه این بار برگزیدیم. این تصویر نوعی از دوکفه‌ای‌هایی است که در این گنجینه موجود است. باید در این باره گفت که حدود 40 گونه از این نوع دوکفه‌ای شناخته شده است. این نوع از جانداران دریایی می‌توانند با چرخاندن پاهای قوی خود به آسانی در بین ماسه‌ها مدفون شوند و به‌سرعت حرکت کنند. بعضی از آن‌ها خوراکی هستند و از بعضی دیگر نیز به‌عنوان طعمه برای صید ماهی در قلاب ماهیگیری استفاده می‌شود. از انواع آن می‌توان به این سُلنیده‌ها اشاره کرد که در تصویر می‌بینید.

متن: فائزه موسوی
 
 
 
بیشتر
قبرستان قدیمی
قبرستان قدیمی
قصه‌ای کهن از یک قبرستان قدیمی
عبدالله قاجار، عکاس بنام و مشهور عصر قاجاریان، با عکسی مربوط به یک قرن پیش که از حوالی حرم مطهر میهمان چشم‌های‌مان کرده، ما را به سال‌های دور و درازی می‌برد که حکایتی طولانی در دل دارد. به قبرستانی کهنه که شاید نامش را از اهالی قدیمی محله‌های خیابان طبرسی شنیده باشید؛ قبرستان قتلگاه.

این قبرستان، امروز وجود ندارد ولی در سابق از مقابر معروف مجاور آستان مقدس رضوی بوده است. محل آن در قسمت شمالی بقاع متبرکه بوده و تا دهه‌ی پنجاه نیز در محدوده‌ی فلکه‌ی بزرگ حضرت قرار داشته است و دور آن را نرده‌ی آهنی کشیده بودند. اکنون با کمی دقت می‌توان دید که مقبره‌ی مرحوم امین‌الاسلام، فضل‌بن‌حسن طبرسی در این قبرستان بوده و حالا در کنار خیابان نوقان قرار دارد. این مقبره را باید تنها یادگار بدانیم از قبرستانی که نامش را بردیم.

در قدیم این قبرستان را غسلگاه می‌نامیده‌اند و معتقد بوده‌اند امام رضا(ع) را در این مکان غسل داده‌اند و بعد از این در محاورات عوام به قتلگاه تبدیل شده است. جالب است که مؤلف منتخب‌التواریخ نیز در این باره نوشته است: «از هنگامی که ازبک‌ها در این محل گروهی را به قتل رسانیده‌اند این مکان به این نام مشهور شده و از آن زمان به خاطر کشتار مردم مشهد به قتلگاه نام گرفته است.»

اما آن‌که در قدیم آنجا را غسلگاه می‌دانسته‌اند و به این نام شهره بوده شاید دور از حقیقت نباشد. چراکه وسعت باغ حمیدبن قحطبه که امام را در آن‌جا به شهادت رسانیده‌اند حدود یک میل در یک میل نوشته‌ شده و احتمال می‌رود امام را در گوشه‌ای از آن باغ غسل داده باشند و بعد مردم، آن‌جا را به همین نام از یک‌دیگر نقل کرده‌اند.

قبرستان قتلگاه به علت مجاورت با اماکن متبرکه اهمیت زیاد دارد. طوری‌که شخصیت‌های بزرگ و مشهوری مانند طبرسی را در آن‌ به خاک سپرده‌اند. در کتب رجال و تواریخ مربوط به مشهد مقدس و ناحیه‌ی طوس، از افراد زیادی نام برده شده که در این مقبره دفن شده‌اند.

اما درباره این‌که چرا اکنون از این قبرستان اثری نیست؛ باید گفت در تحولاتی که زمان رضاشاه پهلوی در مشهد مقدس انجام و فلکه‌ی سابق طرح‌ریزی شد، قبرستان قتلگاه را تعطیل کردند و از دفن اموات در آن جلوگیری نمودند. طوری‌که مطلعان اظهار می‌کنند مقداری از قبرستان در داخل فلکه‌ی حضرت سابق قرار گرفته بود و قسمت باقی‌مانده‌اش محصور شده و دیواری بلند پیرامونش کشیده شد و به صورت باغی درآمد که در سال‌های 1308 تا 1312 یعنی زمان تولیت محمد ولی‌خان اسدی به باغ رضوان معروف شد. این نام را متصدیان آن روزِ آستانه بر این مکان نهادند و هیچ‌ سابقه‌ی تاریخی ندارد.

***
این عکس قبرستان، از عبدالله قاجار و متعلق به سال 1271 هجری خورشیدی است. عکس‌های دیگری نیز از این قبرستان و باغ رضوان، در مرکز اسناد آستان قدس رضوی موجود است که علاقه‌مندان می‌توانند با مراجعه به مرکز اسناد واقع در بنیاد پژوهش‌های آستان قدس رضوی(جنب ورودی شیخ طبرسی) آن‌ها را مشاهده کنند.

متن: فائزه موسوی

 
 
 
بیشتر
سوی عاشقانه‌ی رواق‌ها
سوی عاشقانه‌ی رواق‌ها
در این خانه که چراغش مهربانی صاحبخانه است و صفای‌اش سخاوت او، برای هر زائری که با بغض و باران آمده باشد خلوتی فراهم می‌شود از نور و کاشی و آینه. گوشه‌نشینان این خانه عاشقانی هستند که مهربانی امام، باور آن‌هاست و لطف بی‌دریغ‌اش توشه‌ای به وقت بازگشتن. هر زائری کنجی را برمی‌گزیند برای گوشه‌نشینی و این کُنج می‌تواند گوشه‌ای از یک رواق بزرگ باشد، رواقی که سایه‌بان زائران است و سوی عاشقانه‌اش تا همیشه‌ پذیرای دل هزار هزار عاشق. رواق‌های این خانه‌ی نورانی هرکدام به شکلی ویژه و خاص خلوت‌گاه زائران می‌شوند، انگار هر کدام شیوه‌ای از مهمان‌نوازی را به زائران عرضه می‌کنند که هرکدام در نوع خود زیبا و شکوهمند است؛

رواق دارالسیاده
دارالسیاده از رواق‌های روضه‌ی منوره است و این می‌تواند دلیلی باشد برای برتری‌اش در قیاس با سایر رواق‌ها. و با همه‌ی معماری بی‌نظیر و اصیلی که دل زائر را به لرزه می‌اندازد نزدیکی‌اش به سرچشمه‌ی نور انگار زیبایی‌اش را تشدید می‌کند. در قدیم این‌ رواق محل اجتماع سادات و منسوبان به خاندان حضرت علی(ع) بود، پس مبارک است سنگفرش‌هایی که قدوم سادات بر آن نشسته باشد و این دیوارها، سالیان دراز نوای عاشقانه‌ی سادات را با امام‌شان شنیده‌اند. صدای دعای سیدی در میان زه‌کشی کاشی‌ها هنوز به گوش می‌رسد و کسی انگار پشت در بسته‌‌ای مویه می‌کند به انتظار گشایش.


رواق دارالحجه
این سرای باشکوه در قیاس با همتایانش تازه‌تر است، کف رواق سنگ‌های سفید و کرم، نشانی از تواضع زائری است که در برابر صاحب این بارگاه نورانی به خاک می‌افتد. چیزی ندارد جز دلی که آمده است گره بخورد به مهربانی‌های بسیار امام. دیوارها و سقف‌ها اما طلاکاری‌اند و آینه‌کاری تا هر جا زائر چشمان خیسش را بر بلندای این خانه دوخت، تکثیر سخاوت حضرت را در روشنای آینه‌ها تماشا کند. گویی ستون‌های این رواق ایستاده‌اند تا هر کدام نقش خویش را در تبادل خوب‌ترین احوالات زائر ایفا ‌کنند و تیرگی از جانش بزدایند. این رواق باشکوه در سطح اماکن متبرکه رضوی تنها رواقی است که در آن، قبله با سوی زیارت هم‌راستا می‌شود و تماماً شرایطی ایجاد می‌کند در بهترین و ایده‌آل‌ترین شکل خود برای زائران.


رواق دارالاجابه
اینجا خانه‌ی استجابت است. زائر می‌آید، در کنجی می‌نشیند و دست‌های خالی‌اش را بلند می‌کند به سوی رافت صاحبخانه تا ذره‌ای سخاوت همچون بارانی از نور و روشنایی بر سرش بریزد و چه لحظه‌ی نابی خواهد بود آن لحظه. رواق دارالاجابه با نقوش و هنرهای اسلامی اصیلش چشم مشتاق زائران را به سوی خود می‌کشاند و معناهایی از رستگاری و سعادت در ذهن‌شان تداعی می‌کند. آینه‌کاری‌ها، طلاکاری‌هایی که با ظرافت میان رنگ‌ها و نقش‌ها نشسته‌اند روح زائر را طور دیگری جلا می‌دهند. این‌جا میان انابت زائر و اجابت الهی، پیوندی هست از واسطه‌ای که همگان به بزرگواری و کرامتش توسل و تمسک می‌جویند.


رواق دارالمرحمه
گشایش این رواق در روز میلاد مبارک پیامبر، رسول مهربانی‌ها و امام صادق(ع) بوده است و بدون شک هم‌خوانی صفات زیبای بزرگان آسمانی به دل زائر خوش می‌آید. زائر آمده است برای مهربانی‌های بی‌کرانه‌ی صاحب این خانه، زائر آمده است برای رحمت، برای مرحمت، لطف و کرامت امام. این‌جا پیوندی برقرار می‌شود میان دل و دوست. زائر متوسل می‌شود، امام دوباره لطف خویش را مثل باران بهاری، بی‌دریغ و پربار بر سر او می‌ریزد. ابرهای اندوه کنار می‌رود و زائر روشنایی مرحمت امام را دریافت می‌کند. چه حالی دارد زائر در این خانه، در این رواق مرحمت در دارالمرحمه؟ ناگفتنی است، نه به زبان می‌آید و نه در قالب جملات می‌نشیند، ارتباط عمیقی هست بین زائر در خلوت کوچکش با امام.


رواق دارالحفاظ
خانه حافظان قرآن است. جایگاه ویژه‌ی مقربان به آیات الهی که می‌آیند در کنج و گوشه‌ی این رواق و زمزمه می‌کنند کلام زیبای خداوند را. مکانی که در هر سوی‌اش اتفاقی قرآنی می‌افتد. در این رواق صدای رحل می‌آید و تورق کتاب آسمانی، صدای حافظان و قاریان قرآن که انگار به واسطه‌ی صوتی که تلاوت می‌کنند نزدیک‌ترند، فرق دارند با دیگران. از همین روی نام این رواق به نام آنان است. انگار همه‌ی آدم‌هایی که به این سرا می‌آیند قرآنی در دست دارند و اشتیاقی برای تلاوت، برای به یاد آوردن آیاتی که تعالی‌بخش است و بسیار نورانی.



رواق دارالهدایه
امام(ع) چراغ هدایت زائر است در ظلمات جهان، نجات‌بخش است از گمراهی و راهنمایی است به سوی سعادتمندی. زائری که به این بارگاه نورانی مشرف می‌شود گاهی می‌آید تا فارغ از دنیای پرهیاهویی که او را درحصار گرفته، روشنی بگیرد از امام خویش، رهایی یابد از بند تعلقات دنیا و همچون کبوتری که هر لحظه در حرم از ایوانی به سایه‌‌بانی بال می‌زند، سبکبال شود و بی‌بند. زائر می‌خواهد تا هدایت شود به راهی که شایسته‌ی اوست تا بندها را از خود باز کند و در آرامشی بی‌بدیل مسیر خویش را به سوی تعالی پیش بگیرد. رواق دارالهدایه یادآور هدایت‌گری امام است و نیاز زائر به این خصلت آسمانی.



رواق دارالکرامه
هر گوشه از حریم حرم نشانی دارد از خصائل آسمانی امام. این رواق خصلتی از امام را بر نام خود دارد که زائران زیاد طعم شیرینش را چشیده‌اند. بزرگواری و کرامت از ویژگی‌های امام است و دیگر کسی نیست که دل شکسته‌اش را به این خانه آورده باشد و با گره‌های باز شده‌ی دعاها و بغض‌‌ها بازگشته باشد. انگار هر زائری که تنها یک‌بار به حرم بیاید تا همیشه‌ی عمر زیر سایبان مهربانی حضرت رضا(ع) قرار می‌گیرد. دارالکرامه یعنی صاحب این خانه، کریم است، بزرگوار است و گستره‌ی سخاوتش از مرزهای جغرافیایی گذشته و همه‌گیر شده است.

متن: نعیمه بخشی
 
 
 
 
 
Guest (AQRGuest)